Mama, Persoonlijk

Met mijn zoon naar de fysiotherapeut

Met mijn zoon naar de fysiotherapeut

Al een tijdje geleden kreeg ik van het consultatiebureau een verwijzing voor de fysiotherapeut. De reden hiervan was dat mijn zoontje met zijn voetjes naar buiten loopt. Dit kan veroorzaakt worden door de heupen of de knieën en dat is natuurlijk niet goed. Op zich was ik er niet echt ongerust over. Het kwam mij namelijk bekend voor. Als kind liep ik ook zo.

Stand van de knieën en de benen in de groei.

Bij een opgroeiend kind is het normaal dat de stand van de benen en knieën veranderd. Beginnen ze net met lopen dan gaan de benen vaak in een O-stand en dit wisselt zich in de loop van de jaren nog weleens af met een X-stand. Bij het ene kind valt het meer op als bij de ander, maar het is niks om je erg veel zorgen over te maken. De stand van de benen en knieën zal normaal worden tussen het 6de en 8ste levensjaar.

Wat het consultatiebureau concludeerde

Bij het consultatiebureau werd Marc gevraagd te lopen en te rennen om goed naar de benen en voeten te kijken. Marc loopt altijd met zijn voetjes naar buiten en als hij rent dan zwieren zijn benen en voeten nog meer naar buiten. Hij is behoorlijk soepel in zijn heupen, zei de arts mij. En verwees ons naar een fysiotherapeut om te laten bekijken of er iets aan de hand zou kunnen zijn met zijn heupen. Dat zou misschien de reden zijn dat hij zijn voetjes ver naar buiten draait tijdens het lopen.

Als kind deed ik het ook.

Ik weet nog heel goed dat ik het zelf ook deed en nu soms nog weleens als ik pijnlijke voeten heb voornamelijk. Toch heb ik nooit een onderzoek gehad aan mijn voeten of benen. Ik heb het mijzelf aangeleerd om mijn voeten recht naar voren te zetten tijdens het lopen. Terwijl ik naar school liep lette ik erop en keek naar mijn voeten en oefende erop om mijn voeten goed neer te zetten.

Wel had ik vaak pijn in mijn voeten wat uiteindelijk resulteerde in het dragen van steunzooltjes. Dit hielp mij van mijn voetpijn af. De podotherapeut concludeerde dat mijn achillespezen tekort zouden zijn en dat ik daarom pijn had tijdens het lopen.

Hoe het ging bij de fysiotherapeut

In eerste instantie ging Marc zonder moeite mee naar de fysiopraktijk. Eenmaal daar wilde hij absoluut geen onderzoek aan zijn benen of voeten en hij wilde niet op de onderzoeksbank gaan liggen. Ik was er zelf niet bij, onverwachts moest ik langer werken, en dus was hij met papa gegaan. Ze hebben die dag dus spelletjes gedaan. Daarbij keek de fysiotherapeut naar de voetjes en beentjes en naar de motoriek.

De tweede keer dat we er heen gingen was ik met Marc en wilde hij weer geen onderzoek. We hebben hem dus moeten dwingen. Er gebeurde niks engs, maar Marc was gewoon niet op zijn gemak en huilde de hele tijd. De fysiotherapeut heeft wel goed naar zijn voeten, benen en heupen kunnen kijken deze keer, al was het onder protest.

De uitslag van de onderzoeken

Bij veel kinderen komt het voor, de voeten worden naar buiten gedraaid. De stand van de heupen is zo dat de knieën zich meer naar binnen draaien en omdat dat niet lekker loopt draaien deze kinderen dus hun hele onderbeen vanaf de knie meer naar buiten om een prettigere houding aan te nemen. In de meeste gevallen komt dit goed tussen de 4 en de 6 jaar. Gelukkig is er verder niks afwijkends met onze Marc. Het enige wat wel opviel is dat zijn kuitspieren erg kort zijn.

Het advies

Geen fysiotherapie nodig, alleen over één jaar nog eens terugkomen. In de tussentijd Marc wijzen op de stand van zijn voeten en hem eraan herinneren zijn voeten recht te zetten. Niet continu maar af en toe even zeggen. Ook zou zwemmen en sporten goed zijn voor Marc, om zich bewuster te worden van zijn lichaam en hoe hij het gebruikt.

Ik ben blij met deze uitslag. Ik vind het fijn dat we geen fysiotherapie nodig hebben en dat Marc door middel van sport en beweging zich waarschijnlijk meer bewuster kan worden van zijn bewegingen en houding.

Wij willen hem graag naar zwemles doen, over 1 jaar ongeveer, als hij 5,5 jaar is en een gymclubje of sportclubje lijkt mij erg leuk voor hem. Daar gaan wij ons dus even in verdiepen en binnenkort zit hij dan vast en zeker bij een leuke sport. In de tijd dat hij nog niet op zwemles kan (de wachttijd is hier ongeveer 1 jaar) wil ik vaker met hem gaan zwemmen. Ook om hem te helpen van zijn watervrees af te komen.

 

 

 

Advertenties
Lifestyle

Roken en wat ik daarvan vind

Roken en wat ik daarvan vind

Roken, ik heb het gedaan, helaas. Vanaf mijn 18de tot mijn 30ste heb ik gerookt. Rond mijn 30ste stopte ik, nadat ik bedacht dat ik al 12 jaar rookte en mijn lichaam aan het vervuilen was. Ook wilde ik graag moeder worden en dan is het zeker goed om niet te roken.

Wat ik vind van roken

Ik vind roken ontzettend vies. Ik ben erg blij dat ik gestopt ben en nooit meer een sigaret heb aangeraakt. In de loop der jaren is er ook heel wat veranderd rondom het roken en daar ben ik blij om. Van mij mogen ze sigaretten nog veel duurder maken, zo zijn er misschien meer mensen die ermee stoppen. Van mij mogen ze zelfs de fabrieken die sigaretten en shag maken sluiten en het niet meer verkopen in de supermarkt. Misschien ben ik iets te fanatiek hierin, dat zal een roker zeker vinden, dit benadrukt alleen maar mijn mening, hoe vies ik het vind.

Roken als ouder

Als ik mijn zoon naar school breng zie ik moeders op de fiets of lopend ,met kind, die een sigaret aan het roken zijn. Dat vind ik een vreselijk gezicht. Het is naar mijn mening helemaal geen gezicht zelfs. Roken bij je kind. Wil je je kind ook beschadigen met die giftige stoffen? Echt, ik begrijp daar niks van. Waarom zou je roken waar je kind bij is? Zelfs op een kraamvisite heb ik ouders gezien die in huis rookten bij hun pasgeboren baby. Echt, het zou verboden moeten worden.

Roken in openbare ruimtes

Roken in openbare ruimtes mag niet. En dat is maar goed ook. Anderen willen die kankerverwekkende stoffen niet inademen. Bij de Efteling bijvoorbeeld gaan ze het rookbeleid aanpassen. In de wachtrijen die overdekt zijn mocht al niet gerookt worden. In de wachtrijen die buiten opgesteld worden mag wel gerookt worden. In de rij sta je met veel mensen en alle anderen eromheen moeten dus last hebben van de stank.

Laatst was ik bij een voetbalwedstrijd van Willem II en ook daar werd flink gerookt. Eenmaal thuis roken mijn kleren ernaar. Ik vind dat echt heel erg. Dit is ook een reden dat ik niet meer naar de kroeg ga. Er is dan wel een rookverbod, maar toch zijn er veel kroegen waar toch gerookt wordt, is mijn ervaring. Van mij hoeft dat niet en dus blijf ik liever weg.

Hoe ik stopte met roken

Met deze post wil ik niemand voor het hoofd stoten maar alleen mijn mening verkondigen. Ik heb zelf gerookt en weet dat het verslavend is. Gelukkig ben ik van deze verslaving af. Mede doordat ik moeder ben heb ik nooit meer gerookt. Roken waar mijn kind bij is, zou nooit in mij opkomen, ik vind dat een heel slecht voorbeeld.

Hoe ik stopte met roken? Ik had me voorgenomen vanaf 2 januari niet meer te roken. Waarom die datum? 1 Januari vond ik geen goed idee. Van oud op nieuw drink ik een drankje en misschien wel meer dan één en dan zou ik dus niet meer mogen roken. Op een moment dat het me niet zou kunnen schelen, aangezien ik van drankjes anders ga denken. Dus besloot ik vanaf 2 januari niet meer te roken. Dat heb ik dus ook niet meer gedaan. Geen één sigaret. Het stoppen met roken was vreselijk lastig. De eerste dagen, de eerste weken, het was moeilijk. Mijn lichaam vroeg er om. In mijn dromen zag ik sigaretten voor me, ik begon veel te eten. En toch hield ik het vol. En na een tijdje werd het steeds makkelijker. Een grote stok achter de deur was dat ik zwanger wilde worden. Dat hielp mij wel om vol te houden. Roken en zwanger zijn kan echt niet, vind ik.

Zo ben ik nu dus alweer 7 jaar gestopt met roken. En daar ben ik heel trots op!

Rook jij? Of heb je ooit gerookt?

 

ashtray-787885__180

 

 

 

Persoonlijk

Wat je niet zegt tegen vrouwen in de medische molen

Wat je niet zegt tegen vrouwen in de medische molen

 

Even geleden vertelde ik ons verhaal over zwanger worden. Wij kregen ons kindje niet spontaan, maar via hulp van het ziekenhuis. De medische molen waar je dan in zit is alles behalve leuk. De onzekerheid waar je in verkeert is vreselijk. Wij hebben 3 jaar en 9 maanden moet wachten voordat ik eindelijk zwanger was. Wat resulteerde in ons wondertje: onze zoon Marc, die nu alweer 4 jaar is. Wat vliegt de tijd!

De medische molen, ik heb het nu wel verwerkt, ben niet meer verdrietig als ik eraan denk. Wel hoop ik nooit meer mee te maken wat wij toen meemaakten. Al die tijd hopen, hopen en nog eens hopen dat het maar eens zou lukken. Dat we eindelijk een positieve test in handen zouden mogen hebben en dat ik dan eindelijk een kindje in mijn buik zou mogen dragen. Echt een moeilijke tijd. In deze tijd was praten en steun van anderen heel belangrijk voor mij.

Helaas is die steun niet makkelijk te vinden. Er rust een taboe op. Er wordt door veel mensen niet over gesproken. Dat terwijl 1 op de 6 stellen te maken krijgt met vruchtbaarheidsproblemen (helaas). Toch praat men er niet veel over.

Onbegrip

Ik stuitte zelfs vaak op onbegrip en vervelende opmerkingen. Opmerkingen die me best pijn deden en me soms ook boos maakte!

De ergste is toch wel:

Je moet er niet zo mee bezig zijn, dan lukt het vanzelf.

Oh ja, dacht ik dan: als ik er niet mee bezig ben, wat sowieso onmogelijk is als je hormonen spuit, regelmatig het ziekenhuis moet bezoeken en verplicht gemeenschap met mijn partner, dan zullen het zaadje en het eitje elkaar opeens wel vinden en innestelen? Tuurlijk!

Je moet het dus loslaten, dan komt alles goed!

De zus van mijn vriend ging op vakantie en toen was het opeens raak.

Dat is heel fijn voor die zus, maar waarom zou op vakantie gaan óns helpen!

Ik stuur mijn man wel even langs, dan ben je zo zwanger.

Heel fijn, daar zit ik nou echt op te wachten. NOT! Ja echt, ook deze opmerking heb ik gehoord, ongelooflijk toch?

 

Zo, beide deze mocht je dus iemand kennen in de medische molen, zeg dan deze dingen vooral niet! Zeg liever dat je het erg voor ze vindt en dat je hoopt dat het gauw wel gaat lukken, in plaats van rare adviezen die nergens op slaan.

apple-blossoms-1368187__340

 

Lifestyle

Hardlopen. Ik begon ermee

Hardlopen. Ik begon ermee

 

Hardlopen. Ik begon ermee. Omdat ik wat aan sport wil doen voor een betere conditie, om af te vallen en om mijzelf te overtreffen. Al jaren wil ik wat aan sport doen, het kwam er alleen niet van. Naar de sportschool gaan lukt me echt niet. Het kost me echt teveel tijd. In de avond heb ik niet zoveel tijd, en overdag werk ik. Hardlopen kan ik meteen doen, vanaf thuis. Omkleden en gaan! En dus leek het me ideaal.

Opbouwen

Ik zocht een goede app om me te helpen met het opbouwen. Ik gebruik Caledos Runner van Windows. Het schema begint met 2,30 minuten warming up, dan 1 minuut joggen (steady) , 1,30 minuten lopen (slow) , dan weer 1 minuut joggen enzovoorts. Na ongeveer 20 minuten begin je met de cooling down en ben ik dus weer thuis en klaar.

De eerste 4 keer gingen volgens het zelfde schema en de vijfde keer kwam er hardlopen bij (fast). Zo bouw je het dus langzaam op. Het beviel me goed, al was het de zeker de eerste 3 keer erg zwaar. Bij de 4de keer merkte ik al dat het beter ging en dat ik beter kon doorgaan. Ik was dan ook eerder thuis, terwijl ik elke keer dezelfde route liep, dus liep ik nog een kleine ronde hier om het blok.

Motivatie

Omdat het dus beter ging had ik er ook echt meer zin in om te gaan. Tegen mijn verwachting in eigenlijk, want ik had me al een tijdje geleden voorgenomen om te beginnen met hardlopen. De hardloopschoenen die ik kocht stonden al bijna 1 jaar klaar en waren nog niet gebruikt. Doordat ik merkte dat het beter ging had ik echt zin om te gaan. Toen werd ik helaas ontzettend verkouden en beroerd. Balen! De energie om door te gaan had ik niet en ik heb dus 10 dagen niet gelopen. Dit resulteerde in opnieuw beginnen met mijn schema. En het was weer zwaar, bijna net zo zwaar als de eerste keer. Dit mede ook omdat ik nog steeds verkouden ben, ik heb al wel meer energie, maar kreeg sneller een benauwd gevoel.

Toch geef ik niet op hoor, ik ben ermee begonnen en wil ermee doorgaan. Nu weet ik wel dat het opbouwen best snel kan gaan. Alleen jammer dat je wel weer heel snel bij het begin moet beginnen. Nu maar hopen dat ik voorlopig niet meer zoek word, dat vind ik zo zonde!

 

sports-1564493__180Bron foto: Pixabay

Persoonlijk

Het moment waarop ik besloot donor te worden.

Het moment waarop ik besloot donor te worden

 

De vraag of je donor wil worden komt af en toe voorbij in een spotje op televisie. Of je leest erover in de krant. Het wel of geen donor willen zijn: heb jij daar al weleens over nagedacht?

Wilde ik er eigenlijk wel over nadenken?

Ik dacht er weleens over na, bij het zien van een spotje of nieuwsbericht. Maar eerlijk gezegd dat  ik er al niet meer aan zodra ik weer iets anders las of zag op tv. De gedachte eraan doen mij meteen denken aan de dood en daar denk ik liever niet aan. Waarom zou ik wel of geen donor worden? Ja, natuurlijk zou ik een mensenleven willen redden. Dan ben ik er alleen zelf niet meer, en die gedachte deed mij gauw weer aan iets anders denken. Ik wil niet denken aan de dood. Dan denk ik namelijk automatisch aan mensen die verdriet hebben als ik er niet meer ben (daar ga ik tenminste vanuit) En wil ik dan wel dat er in mijn lichaam gesneden wordt? Dat waren wel de redenen voor mij om te stoppen met denken over het donoren van mijn organen wanneer ik er niet meer zou zijn. Vaak dacht ik ook: ik heb nog tijd genoeg om te beslissen, ik ga nog lang niet dood.

Mijn idee over donor worden veranderde

Op een gegeven moment ontmoette ik iemand die een zoon had die erg ziek was. Haar zoon had een nieuwe nier nodig. Zijn ene nier werkte niet meer en was verwijderd. De enige nier die hij nog had hield ook op met werken en zodoende moest deze man heel veel aan de dialyse. Hij was altijd moe, had altijd pijn en leefde een leven waarmee niemand zou willen ruilen. Veel medicijnen en elke dag meerdere keren uren aan de dialyse liggen. Daar schrok ik van. Zo kun je geen fijn leven leiden. Hij kon niet werken, hij kon amper de deur uit. Wat een zwaar leven had deze man. Uiteindelijk kon hij in de nacht aan de dialyse, dit moest dan 9 uur aan een stuk. Zo kon hij overdag zonder. Ik was enorm onder de indruk en raakte nog meer onder de indruk door de rest van het verhaal.

Hij kreeg op een avond een telefoontje dat er een donornier beschikbaar was. Hij zou diezelfde avond nog geopereerd worden. Jeetje, wat moet dat mooi nieuws voor hem zijn geweest. Hij zette dit ook op Facebook. Hij zette neer, zijn moeder liet het me zien: ik ga een nieuw leven tegemoet. Die avond werd hij inderdaad geopereerd en nu leeft hij zonder dialyse. Hij slikt nog steeds erg veel medicijnen en is afgekeurd om te werken. Maar wat zal dit voor hem een verschil zijn met het leven wat hij eerst geleid heeft.

Die dag werd ik donor

Ik was zo enorm blij voor deze persoon, zonder hem te kennen. Het verhaal liet mij niet los en ik besloot die zelfde dag nog donor te worden. Dit kun je gewoon online regelen en later krijg je een donorcodicil thuis gestuurd. Als ik er niet meer ben zou ik graag een mensenleven redden of makkelijker maken, ik ben er echt anders over gaan denken. je kunt zelf aangeven of er bepaalde delen van je lichaam niet gebruikt mogen worden. Zo heb ik aangegeven dat ik mijn huid en mijn botten niet beschikbaar stel. Dat idee vond ik iets te akelig. Raar misschien, maar dat is mijn mening.

Nu ben ik benieuwd, wie van mijn lezers donor is en waarom wel of niet? Vertel het me in de comments.

 

Op het moment dat ik dit artikel schrijf is het nieuwe voorstel al door de Tweede Kamer goedgekeurd door middel van stemmen. Als  de Eerste Kamer ook akkoord gaat met het plan wordt iedere Nederlander automatisch donor. Tenzij je aangeeft dat je dit niet wilt. Hiermee wil men bereiken dat er meer donororganen beschikbaar zullen zijn en er meer mensenlevens gered zullen worden.

apple-1216853__340

Lifestyle, Recept

Helemaal hip: overnight oats

Helemaal hip: overnight oats

Op internet las ik al verschillende keren dat veel mensen tegenwoordig ‘overnight oats’ eten. Geen idee wat dat nou precies was, heb ik dat even opgezocht. Het zijn havervlokken/havermout die je een nacht laat weken in melk, of water en dan de volgende ochtend dus eet als ontbijt. Bijvoorbeeld met fruit erbij of met kaneel en wat honing bijvoorbeeld.

Het is helemaal hip en erg gezond. De havervlokken worden goed verteerd als ze eerst in de melk hebben geweekt. Er zijn mensen die havervlokken zo rauw niet verdragen en dus is dit een goede oplossing. Ook hoef je ze dus niet te koken, wat langer duurt, mocht je pap willen maken. Dit ontbijt staat kant- en klaar in je koelkast, wel zo makkelijk, voor de meeste van ons, op de drukke ochtend.

De basis

De basis is dus melk en havervlokken/havermout. De verhouding die je nodig hebt is ongeveer 40 gram havervlokken met 100 ml melk. Gebruik je liever plantaardige melk, zoals amandelmelk of rijstemelk, dat kan natuurlijk ook.

Fruit erbij

Lekker is met fruit erbij, daarin zijn de variaties eindeloos. Ik eet graag mijn overnight oats met blauwe bessen. Als ik diepvriesfruit gebruik doe ik het er in de avond al bij, gebruik ik vers fruit, dan kan ik het er in de ochtend bij doen. Ook lekker met aardbei, banaan, rozijnen, appel of extra noten.

Super foods.

Je kunt het natuurlijk nog gezonder maken en er de zogenaamde superfoods bij doen, zoals chiazaad, gojibessen, hennepzaad of lijnzaad. Zo maak je je ontbijt nog voedzamer en gezonder.

 

Mijn favorieten overnight oats

 

WP_20160908_07_35_23_Pro

Met appel en kaneel.

WP_20160908_20_28_06_Pro

Met blauwe bessen.

 

Ken jij dit ontbijtje al? En wat vindt je ervan?

 

 

Lifestyle

Mama valt af: resultaten na 2 weken

Mama valt af.

Mama valt af: resultaten na 2 weken

Afvallen, ik roep al jaren dat ik het wil, alleen kwam het er maar niet van om er echt mee aan de slag te gaan. Wat mij het meest tegenhield? Dat ik honger zou gaan hebben en het dan niet vol zou houden. Toch is het me gelukt om het nu al 2 weken vol te houden en dus heb ik aan mijzelf laten zien dat ik het wel kan. Natuurlijk heb ik wel honger gehad, al was het niet zo dat ik bijna flauw viel en liep te trillen als een rietje, waar ik bang voor was.

Ik ben begonnen met het #Killerbodydieet van Fajah Lourens. Ik merkte alleen dat ik niet alles wat erin staat lekker vind en dus heb ik het boek meer gebruikt als hulpmiddel bij mijn keuze aan eten, dan dat ik het volledig opvolg.

Ook het sporten doe ik op een andere manier. Ik heb al een tijdje pijn in mijn heup, soms heel erg, soms een beetje en dus merkte ik dat het sporten voor mij niet werkte. Ik kreeg namelijk veel pijn in mijn heup en zo  kan ik dus niet verder. Wel ben ik veel gaan bewegen. Met wandelen en fietsen heb ik geen pijn, de pijn is nu zelf al een aantal dagen weggebleven, en dus loop ik veel met mijn hond en loop ik minimaal een half uur met hem bij iedere ronde. Ook heb ik de fiets gepakt en flinke stukken gefietst. Zoonlief houdt bijvoorbeeld heel erg van treinen en dus ben ik al een paar keer in de avond naar de spoorwegovergang gefietst en dan met een flinke  omweg. In de vakantie zie je ’s avonds na het eten overal mensen en het is eigenlijk best gezellig om dan een fietstochtje te maken.

Nu ik 2 weken bezig ben, merk ik dat ik al minder kan eten. Bij het avondeten eet ik niet meer zoveel als ik eerst deed, ik zit sneller vol. Dat had ik echt niet verwacht. Vorige week waren wij op een avond bij een pannenkoekenhuis, ik nam een salade met kip en ik kon hem niet eens helemaal op. Ook de tortillawraps die ik maakte, at ik er altijd 2 van en nu zat ik na 1 eigenlijk al goed vol.

Het enige wat ik moeilijk vind is de avonden na het eten. Als we dan samen op de bank een filmpje kijken heb ik wel zin om wat lekkers te knabbelen. Ik krijg dan ook echt hongergevoel. Als je dan een paar avonden komkommer, tomaatjes of andere rauwe groentes eet gaat dat ook vervelen. Gelukkig dat de vakantie er weer op zit en we weer vroeger naar bed gaan, dan zal ik hier ook minder last van hebben.

Nu de resultaten:

WP_20160904_09_54_43_Pro

Qua gewichtsverlies ben ik erg tevreden, 2.6 kilo in 2 weken afvallen is toch iets wat ik niet verwacht had. Hopelijk zie ik volgende keer bij het meten ook meer verschil in cm, vooral bij mijn heupen vind ik het behoorlijk.

Nu weet ik wat me te doen staat en ik ga er weer keihard voor. Ik heb nu trouwens ook meerdere avonden hard gelopen. Ik ben nog bij het opbouwen, maar ben gemotiveerd!

Qua keuze van eten heb ik wel meer moeite als in het begin. Het ‘lekkere’ eten oftewel het ongezonde begin ik echt te missen, ik heb echt zin in pizza, friet en chips en zo. Toch heb ik niet gezondigd en ik wil het ook niet doen. Het is niet zo dat ik het gezonde eten wat ik nu eet, niet lekker vind, ik heb gewoon zin in een vette hap :). Ik houd me wel in, dat heb ik mezelf beloofd, Over 2 weken zal ik weer een update plaatsen!

 

 

Lifestyle

Mijn doel voor september: beginnen met hardlopen

Mijn doel voor september: beginnen met hardlopen

 

Al een tijdje geleden dat ik mijzelf een doel stelde. Al heb ik natuurlijk al wel een doel en dat is afvallen. Omdat alleen minder eten en meer wandelen en fietsen wat ik nu doe, naar mijn mening niet echt genoeg is wil ik graag mijzelf nog een doel stellen: beginnen met hardlopen.

 

Ik begon er al mee

Ja, ik was eigenlijk al begonnen. Eén keer ben ik gaan hardlopen. Dat was net voordat het zo warm werd. En toen had ik meteen een reden om niet meer te gaan. Mezelf voorgenomen om meteen na de warmte wel weer te gaan, alleen dat deed ik dus niet. Ook had ik pijn in mijn heup. Daarmee ben ik niet naar de huisarts gegaan, ik ben bang dat de huisarts mij meer rust voorschrijft, en dat wil ik niet. De laatste 2 weken heb ik geen pijn meer gehad in mijn heup dus ik heb echt goede hoop dat het niet meer terugkomt.

 

Dus ga ik er nu echt tegenaan

Nu ik dat hier zo schrijf vind ik dat ik  mijzelf wel echt moet bewijzen tegenover mijn lezers en het ook echt moet doen. Zo zijn jullie eigenlijk mijn stok achter de deur :). Ik kan het nu niet meer maken om het niet te doen. Ik wil het echt graag doen. Hier in Tilburg is het komende zondag ‘de 10 miles’ een hardloopwedstrijd door de straten. Je kunt kiezen 10 km te lopen of de 10 miles. Ik roep al jaren dat ik daar weleens aan mee wil doen. En als je niet traint kun je natuurlijk nooit mee doen.

 

Langzaam opbouwen

Omdat ik totaal niet getraind ben zal ik het op moeten bouwen en daarvoor heb ik een app op mijn telefoon. Ik zal 20 minuten moeten lopen, hardlopen en stevig wandelen afwisselen met één dag rust er tussen. Nou als je dat zo leest is het makkelijk te doen toch? Dus ik ga er voor en ga vanavond beginnen.

 

sport-shoe-1470061__340

Persoonlijk

Hoe ziet jouw leven eruit over 5 jaar?

Hoe ziet jouw leven eruit over 5 jaar?

 

5 Jaar, het lijkt lang.Maar is dat wel zo lang? De tijd vliegt voorbij,de dagen gaan zo snel.

Alle plannen die ik op een dag heb, ik kan ze nooit allemaal uitvoeren.

De dag is zo om,en zo ook de jaren. Wat doe jij over 5 jaar?

Heb je dan bereikt wat je graag wilt?Of heb je dat nu al? Over 5 jaar is mijn zoon 8 jaar.

Dan zit hij al een aantal jaartjes op school. Voor mij is het belangrijkste dat ik bereikt heb

wat ik graag wil bereiken. Een gelukkig kind in een gelukkig gezin. Mijn kind dat gelukkig is maakt mij gelukkig,

dus ik denk dat het het meeste om hem draait. Ik hoop dat hij in een fijne klas zit, dat hij zich goed ontwikkeld,

dat hij zich zeker voelt, niet gepest wordt (net als ik vroeger), dat hij geen moeite heeft de leerstof op te nemen,

dat hij een goed gevoel heeft over zichzelf. Dan heb ik al het grootste deel van wat ik wil bereiken.

Voor mijzelf hoop ik dat ik nog steeds gelukkig ben met mijn vriend en dat hij zich prettig voelt in zijn werk

(hij twijfelt de laatste tijd nogal over zijn baan). Dat ik een leuke parttime baan heb, waarin ik mij prettig voel

en nog genoeg tijd heb om voor mijn zoon, gezin en huishouden te zorgen.

Ik hoop dat we nog steeds in dit huis wonen, wat dan helemaal af is, mooie afgewerkte zolder,

waarin wij kunnen slapen en misschien, heel misschien nog wel een klein minimensje van ons samen… ♥

kaboompics.com_Rhipsalis plant on wooden desk

Mama, opvoeding, Persoonlijk

En dan heeft je kind een bril nodig

En dan heeft je kind een bril nodig

Tussen de 3 en de 4 jaar krijgt je kind bij het consultatiebureau een ogentest. Hierbij worden de ogen om de beurt afgedekt en moet je kind plaatjes benoemen van een afstand. De plaatjes staan in het boekje van het consultatiebureau, zo kun je ze van te voren vast oefenen.

De test wordt gedaan door de assistente. Zij bepaalt of het goed is of niet en kan je een doorverwijzing geven voor de oogarts. Bij Marc was dit het geval. Hij deed de test niet goed en we maakten een afspraak bij de oogarts. Dit is nu een jaar geleden.

 

Bij de oogarts

Als eerst moesten we naar de orthoptiste.

De orthoptist:

Orthoptie is de leer van het ‘goed’ of ‘recht’ zien. Het woord komt uit het Grieks: ‘orthos’: juist of recht & ‘optica’: leer van het zien.

‘Goed of recht zien’ betekent het hebben van:

  • een goede gezichtsscherpte van het rechter- en linkeroog
  • een rechte oogstand
  • goede oogbewegingen
  • een goede verwerking van de beelden van beide ogen, gestuurd vanuit de hersenen

 De orthoptiste deed een aantal testjes met Marc en daarna kreeg Marc druppeltjes in zijn oogjes. Dit is even vervelend, het prikt een beetje, maar is al snel weer over. . Door deze oogdruppels worden de pupillen verwijd en wordt het vermogen om scherp te stellen tijdelijk stilgelegd. Dichtbij wordt het zicht wazig en fel licht kan hinderlijk zijn. Deze druppels moeten 30 minuten inwerken en hebben een werktijd van 24 uur. Na de 30 minuten inwerktijd kan de orthoptist de oogsterkte meten, hierna beoordeelt de orthoptist in samenwerking met de optometrist ook de binnenkant van het oog.

 

Na de testen

Na de testen wisten wij dat Marc een bril nodig had. Even slikken, vooral omdat zijn sterkte uit zou komen op plus 6. Dit is niet echt weinig.

Wij hebben wel begrepen dat Marc zijn oogjes netjes recht staan, wat mij vooral heel blij maakte. Zelf heb ik een afwijkende oogstand, en ondanks een operatie staat er bij mij altijd een oog meer naar binnen. Op dit moment wordt dit Marc bespaart.

Na de testen bij de orthoptist moesten wij nog even langs de oogarts. Zij deed nog enkele testjes en controleerde de test van de orthoptist.

Naar de opticien

Nadat wij bij de orthoptist waren geweest gingen wij naar de opticien. Voor een bril. Best moeilijk, de monturen zijn er in zoveel kleurtjes en de keuze is lastig. Uiteindelijk vonden wij voor Marc een mooie blauw montuurtje. Wij kozen voor een iets duurder montuur, een stevig brilletje moest het worden, wat tegen een stootje zou kunnen.

In de glazen heb je ook nog keuze: de goedkopere glazen zijn vaak wat dikker, iets wat wij bij Marc niet wilde, plus 6 is al een wat dikker glas en dat vergtoot de ogen een beetje, dus kozen wij voor een iets duurder glas, wat speciaal geslepen wordt om het wat dunner te maken, wat de ogen niet enorm uitvergroot.

Een week later konden wij de bril ophalen. Marc had er geen problemen mee, zette de bril op en hield hem op. Zo ging het vanaf dag 1 al heel goed. Wij denken dat hij ook wel merkt dat hij met de bril veel beter ziet.

Wij als ouders vonden het helemaal niet leuk dat onze zoon een bril nodig had. Je wilt toch dat je kind niet ‘anders’ is als anderen of dat er een reden is om gepest te worden.

Marc is heel blij met zijn bril en door zijn positieve houding waren wij er ook wel snel aan gewend. Het hoort nu ook echt bij hem, zonder bril vind ik het erg ‘kaal’.

 

Op controle.

Nu Marc een bril draagt moeten wij om de 3 maanden op controle bij de orthoptiste. Zij doet weer de testjes en controleert de sterkte.

Afgelopen week moesten wij weer op controle en omdat nu bleek dat Marc zijn linkeroog minder goed werkt als zijn rechteroog is er besloten om Marc zijn rechteroog 2 uurtjes per dag af te plakken. Marc riep meteen ‘Jaah!’  Ha, ha hij vindt het helemaal leuk en vraagt nu ’s morgens al meteen om een oogsticker. Ik doe deze erop voordat we naar school gaan en de juffrouw zegt Marc als hij er af mag. Dat doet hij helemaal zelf.

Ook moest Marc zijn brilsterkte aangepast worden. Van plus 6 naar plus 7. Best een behoorlijke sterkte. De brilglazen kunnen in het zelfde montuur, dit heeft hij pas een jaar en kan best nog een jaartje mee.

 

Huishouden, Lifestyle

Weinig spullen, meer geluk

less is more

Weinig spullen, meer geluk

Mensen met meer spullen hebben minder geluk is mijn mening. Waarom? Al die spullen nemen je gedachte in beslag. En je gedachte aan die spullen houden je bezig. Zolang je bezig bent heb je geen tijd om te genieten, om nieuwe herinneringen te maken en leuke dingen te doen dus om meer gelukkige momenten mee te maken.

Waarom houden spullen je bezig?

  • Spullen kosten geld.

Dingen kopen kan je een geluksgevoel geven, het is gewoon hartstikke leuk om nieuwe aankopen te doen, bijvoorbeeld accessoires voor in huis. Ik word er altijd blij van, maar denk wel drie keer na of ik iets echt nodig heb en waar ik het voor ga gebruiken. Het is nl soms wel een impulsaankoop waarvan je thuis denkt: heb ik het wel nodig? Of waar ga ik dit nu weer laten? Er zijn ook nog spullen die onderhoud nodig hebben, een nieuw onderdeel bijvoorbeeld. Zo kan het je altijd geld blijven kosten.

  • Spullen nemen ruimte in beslag.

Vaak is het passen en meten in mijn kasten, waar moet ik alles toch laten? Als ik hier een kast open doe, vallen de spullen me nog net niet tegemoet. En wat doe ik dus: ik probeer alles opnieuw in de kast te krijgen zodat het wel past.

  • Spullen kosten je dus tijd.

De spullen die je hebt moeten schoongemaakt worden en opgeborgen. Alle spullen die je niet  in kasten zetten maar op de kast als accessoires of gebruiksvoorwerp hebben een onderhoudsbeurt of schoonmaakbeurt nodig en dit kost een hoop meer tijd met het schoonmaken van je huis.

 

Of te wel : Less is more!

 

Ben jij het met mij eens? Of wordt jij juist gelukkig van veel spullen om je heen? Ik lees het graag in de comments.

 

Persoonlijk

Verslaving

Verslaving

Verslaving is een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is, zodanig dat hij/zij deze gewoonte of stof niet, of heel moeilijk los kan laten.

 

Ja, ik ben verslaafd. Doorgaan met het lezen van “Verslaving”

Mama, Persoonlijk

Kwaaltjes tijdens mijn zwangerschap

Kwaaltjes tijdens mijn zwangerschap

 

Een vriendin van mij is zwanger, nu 10 weken pas. Ze had nog helemaal geen kwaaltjes en ik riep: ‘dat komt nog wel :)’. Ze vroeg me wat mijn kwaaltjes waren. Pff… waar zal ik beginnen 😉

Zwanger zijn is leuk

Zwanger zijn is leuk. Zwanger zijn is ook bijzonder. Er groeit een klein kindje in je buik. Dat is een geweldig gevoel. Natuurlijk is het niet alleen rozengeur en maneschijn. Er gebeurt zoveel in je lijf dat je best wel eens last kunt krijgen van kwaaltjes. Doorgaan met het lezen van “Kwaaltjes tijdens mijn zwangerschap”

Lifestyle

De nieuwe schijf van vijf

De nieuwe schijf van vijf

Heb je het al gehoord? Er is een nieuwe schijf van vijf gelanceerd vanaf 22 maart jl.  De schijf van vijf is een hulpmiddel bij de keuze aan gezonde voeding. De schijf van vijf geeft aan welke producten je per dag nodig hebt om gezond en fit te blijven. In de schijf van vijf heb je voldoende keuze per dag om lekker en gezond te eten en te drinken. Het kan je helpen een gezondere keuze te maken in je dagelijkse leven.

 

Onze gezondheid gaat achteruit

Doorgaan met het lezen van “De nieuwe schijf van vijf”

Lifestyle

Hoe kom ik de lente door?

Hoe kom ik de lente door?

Heb jij ook zo’n zin in de lente? Dan krijg je van mij tips om het allerbeste eruit te halen. Want de lente komen wij wel door, vooral met het zonnetje erbij, waar we reuze-veel zin in hebben.

De winter was hier in Noord-Brabant niet echt winters. Anders dan in Groningen waar het wel even echt winter was en zelfs de scholen een aantal dagen dicht waren. De kindjes daar zullen vast genoten hebben van de sneeuw.

Nu is het tijd om te genieten van de zon

Doorgaan met het lezen van “Hoe kom ik de lente door?”