Lifestyle

Hoe het gaat met mijn doel van november: minimaliseren

Hoe het gaat met mijn doel van november: minimaliseren

 

Mijn doel voor november is minimaliseren. Om dit te verwezenlijken doe ik mee met de november-challenge om te minimaliseren en elke dag 5 dingen weg te gooien/ weg te geven of te verkopen.

Tot nu toe gaat mij dit erg goed af. Ik ben nog niet klaar en denk ik december nog verder te kunnen gaan met het wegdoen van spullen.

Eerst even vooraf

Toen wij dit huis kochten bleef de zolder vrij leeg. Het enige wat we daar hadden staan was: wat gereedschap, verf en kerstspullen. Later kwamen er wat meer spullen bij zoals: kleding (winter en zomerkleding worden aangepast aan het seizoen in de kledingkast), dekbedden en dekens (deze worden ook aangepast aan het seizoen), cd’s en dvd’s die we veel te veel hadden en die beneden geen mooie plek meer hadden en ordners met administratie die niet weg mag.

Toen kwam onze zoon

En dan wordt je zolder iedere maand voller en voller. Er zijn zoveel spullen die je maar kort gebruikt en die dan op zolder terecht komen. Dat is het grootste deel van spullen op zolder. Bijna alles is van de babytijd en wordt niet meer gebruikt. Omdat we geen plannen hebben om ons gezin uit te breiden ben ik begonnen met spullen weg te geven en te verkopen. Dit ruimt best goed op maar je hebt er wel wat geduld voor nodig. Vooral voor het verkopen. Op marktplaats bieden ze gerust een heel klein bedrag op bepaalde spullen, waardoor ik het nog liever zelf wilde houden. Een deel van de spullen heb ik weggegeven aan zwangere vriendinnen of kennissen en nu staat er dus nog een deel op zolder.

En er komt alleen maar meer bij

Er komt steeds meer bij. Nu het weer bijna pakjesavond is weet ik dat ik straks weer het een en ander naar de zolder ga brengen. In januari is onze zoon jarig en zal hij weer verwend worden met mooie cadeaus. Ik verwen hem graag, maar de berg op zolder wordt dus wel groter en groter.

Daarom is deze challenge van 5 dingen met per dag weg doen voor mij heel goed. Ik kan wegdoen wat ik wil en over 5 dingen hoef ik niet lang na te denken. Het ruimt uiteindelijk wel op, de berg op zolder is al wat kleiner.

Toch ben ik er nog lang niet. Er moet meer weg. Nog een voordeel van deze challenge: ik koop minder. Als ik opruim kan ik natuurlijk niet naar de Action (om maar een voorbeeld te noemen) en weer het zelfde aantal aan spullen weer gaan kopen. Alleen als ik het echt nodig heb koop ik het en ik merk nu al dat dat geld scheelt. Dit is voor mij dus heel goed, normaal gesproken heb ik best wel een gat in mijn hand, maar dit weerhoudt mij ervan van alles te gaan kopen, wat uiteindelijk toch weer op zolder belandt.

minimaliseren Mamaschatje

 

Wat vindt jij van deze challenge? Is het bij jou ook zo hard nodig om de zolder te minimaliseren?

Advertenties
Mama

De spanning die de Sint met zich meebrengt

De spanning die de Sint met zich meebrengt

 

De Sint neemt een hoop spanning met zich mee. Niet alleen voor volwassenen rondom de hele Zwarte Pieten discussie, maar vooral voor de kinderen is het reuze-spannend. Zo spannend dat kinderen juist net iets minder goed luisteren dan anders en ook veel korter slapen als anders.

Tenminste bij ons is dat zo. Marc is 4 jaar en dit is het tweede jaar dat hij echt snapt wat het Sinterklaasfeest inhoudt, dat hij cadeautjes krijgt van de Sint en dat hij zijn schoentje kan zetten.

Stouter en ondeugender dan anders

Vorig jaar leverde dit heel veel spanning op. Wij benadrukten weleens dat hij beter moest luisteren omdat Sint en Piet alles hoorden en weleens een keer niks in zijn schoen zou doen als hij niet gehoorzaam was. Wat uiteindelijke resulteerde in een best wel stout en nog ondeugender kind dan normaal. Juist nu hij, volgens ons, veel liever moest zijn, werd hij alleen maar stouter.

Ook het slapen werd moeilijker. Zijn schoen werd 2 keer per week gezet en vooral die nachten sliep hij slecht. ’s Morgens werd hij ook extra vroeg wakker en zelfs een keer ging hij midden in de nacht uit bed om in zijn schoen te gaan kijken. En dan je kind weer in bed krijgen is erg lastig.

We leggen de nadruk er minder op

Gelukkig hebben wij ervan geleerd. We hebben het er minder over en Marc heeft alleen zaterdag zijn schoen gezet. Zolang hij er niet om vraagt zetten wij zijn schoentje niet. Ik ben van plan om hem pas weer in het weekend te vragen of hij zijn schoentje wil zetten. We leggen de nadruk er minder op en nu is het dus wat minder spannend als vorig jaar.

Wat we wel doen

Natuurlijk willen wij hem de pret niet ontnemen, we kijken iedere dag naar het Sinterklaasjournaal en lezen boekjes over Sinterklaas en zijn Pieten.

In het weekend zullen wij zeker aanwezig zijn op een plek waar Sinterklaas een bezoekje brengt en mag hij dus ook zijn schoentje zetten. Wij zijn er nu als ouder iets minder mee bezig en hebben het er minder over, waardoor we merken dat Marc er ook wat minder mee bezig is en de spanning wat minder is.

De sinterklaascadeautjes zijn al gekocht en ik vind het hartstikke leuk om hem op pakjesavond te verrassen met de mooie cadeaus en zijn blije gezichtje te zien als hij ziet wat hij van de Sint heeft gekregen.

sint-and-piet-559519__340

 

Hoe gaat jouw kind om met de spanning rondom Sinterklaas? En hoe ga jij als ouder met de spanning om?

 

*afbeelding van Pixabay*

Mama

Zwemmen, het is niet zo makkelijk als je denkt..

pool-1617337__180Zwemmen, het is niet makkelijk als je denkt..

Dat moet zoonlief gedacht hebben, elke keer als ik hem meenam naar het zwembad. Hij durft eigenlijk helemaal niet en raakt al in paniek als we alleen al de ingang bereikt hebben. Dan gilt hij en huilt hij en dan gaat hij het liefst meteen weer naar huis.

Wij zwemmen zelden

Soms denk ik dat het komt doordat wij zelden zwemmen. Soms in de zomer, als het zo heet is, dat het de enige plek is om af te koelen, dan gaan wij zwemmen. En dus denk ik dat zoonlief daarom niks gewend is.

Als kind zwom ik iedere week én in de  vakantie op de camping zwom ik elke dag. Mijn ouders hielden erg van zwemmen en namen ons dus altijd mee. Zij zwemmen nu nog elke week en namen Marc weleens mee. Hij hield het bij het peuterbadje en dat is niet erg, maar nu hij bijna 5 is, zou hij van mij wel iets verder mogen gaan.

Langzaam wennen

Wij zijn bij de fysiotherapeut geweest en die adviseerde ons om met Marc te gaan zwemmen. Natuurlijk wil ik dat advies graag opvolgen en dus nam ik Marc mee naar het zwembad. Bij de kassa begon het meteen al: hij wilde niet. Ik nam hem mee naar het raam en wees hem het peuterbad met 20 cm water. Na lang praten wilde hij toch wel proberen. Oh wat vond hij het spannend. Toch ging hij mee en speelde heerlijk is het peutergedeelte.

In het grote bad

Na een uurtje vertelde ik hem over het grote bad en de brede trap waar je op kon lopen. Hij had het wel gezien in het babygedeelte en dus ging hij mee naar de trap. Deze trap vond hij wel leuk en kwam het zwembad in. Stapje voor stapje. Totdat hij helemaal onderaan de trap was. Hier kon hij ook nog staan en hij was trots en blij dat hij zo ver gekomen was. Ik ook natuurlijk. Ik moedigde hem aan verder te gaan, zolang hij kon staan en dat deed hij. Verder als dit ging hij trouwens niet.

Angst deels overwonnen

Nu vind ik dat hij al een heel deel van zijn angst heeft overwonnen. Al is hij nog lang niet watervrij. Ik zal gewoon vaker met hem naar het zwembad moeten gaan. Ik denk dat Marc wel wat tijd nodig heeft maar ik vind dit een heel goed begin. Nu zal ik dus vol moeten houden en eigenlijk iedere week naar het zwembad moeten gaat met hem. Het is alleen best duur: 5,20 per persoon. Erg veel geld vind ik dat.

Zwemlessen

Als ik Marc nu opgeef voor zwemles zal hij ongeveer over één jaar aan de beurt zijn. De wachtlijst is lang. Is dat bij jullie ook zo? Erg lang dus, maar ik heb nu dus wel een jaar de tijd om hem te helpen zijn angst los te laten, zodat hij straks met zwemles geen angst meer heeft en dus makkelijker zijn diploma kan halen.

 

Hoe vindt jouw kind het om te zwemmen? Komt deze angst je bekend voor?

 

*foto van Pixabay*

Lifestyle

Vijf dingen waar ik niet zonder kan.

Vijf dingen waar ik niet zonder kan.

 

Waar ik niet zonder kan? Het eerste wat ik mij opkomt is natuurlijk mijn gezin, mijn hond en mijn ouders. Natuurlijk is dat vrij logisch. Er zijn ook andere dingen waar ik niet zonder kan:

*Lippenbalsem

Hoe dat is ontstaan weet ik niet meer, maar ik ben al jaren verslaafd aan lippenbalsem. Echt al zolang, dat ik me niet meer kan herinneren vanaf wanneer, maar zeker al wel 15 of 20 jaar. Ik kan niet de deur uit zonder. Je ziet het aan mijn spijkerbroeken, waar mijn Labello altijd in mijn broekzak zit, zie je zo’n lichte versleten plek. Als wij ergens heen gaan en ik vergeet hem of ik verlies hem dan moet ik terug naar huis. Gelukkig ben ik daar voortaan wel op voorbereid. Er zitten er meestal meerdere in mijn tas, ook een in mijn jaszak en dus bijna altijd in mijn broekzak.

*Mijn smartphone

Dit vind ik eigenlijk best ernstig, maar ik kan echt niet meer zonder. De hele dag bereikbaar zijn is handig, maar wat ik nog veel handiger vind is dat ik altijd mijn mail kan checken, mijn banksaldo, de hele dag foto’s kan maken en delen via Whatsapp met mijn vriend en dat ik sowieso alle sociaal media kan bijhouden.

Mijn telefoon was 2 weken geleden gevallen. Bij een klant op het balkon tijdens mijn werk, wilde ik even checken of ik nog mail had en liet ik mijn telefoon op de grond vallen. Niet naar beneden van het balkon maar gewoon op de tegels die mijn klant daar heeft liggen. Heel het scherm gebarsten en mijn scherm reageerde dus niet meer op aanraking. Echt,  ik baalde er zo van. Het was zo’n fijn toestel! Ik heb een abonnement zonder toestel dus moest ik zelf een nieuwe gaan kopen. Ik gebruikte tijdelijk mijn oude zeer slome Samsung, waarvan de luidspreker een defect had. Daardoor konden bellers mijn niet horen maar ik hen wel. Zeer vervelend, vooral als je dan toevallig net meerdere keren door je werkgever gebeld wordt. Gelukkig heb ik weer een nieuwe telefoon, een Lumia 550. Ook weer een fijne telefoon en wat ben ik blij dat ik weer een heb :)!

*Mijn laptop

Voor alles wat ik niet met mijn telefoon doe heb ik mijn laptop. Elke avond en veel vrije uurtjes besteed ik aan mijn laptop. Blogs schrijven, blogs lezen, nieuws lezen, online winkelen.

*Kopjes thee

Thee is het enige wat ik drink op een dag, behalve bij het avondeten, want dan drink ik water. Thee is mijn favoriete drankje en dan vooral groene thee met citroen. Als ik geen thee heb, drink ik nog liever niks. Vooral nu het kouder wordt geniet ik echt van mijn lekkere bakkie.

*Mijn hoofdkussens

Twee perfecte hoofdkussens heb ik op mijn bed. Ze liggen zo heerlijk. Zodra ik mijn kussens raak ontspan ik en val ik altijd snel in slaap. Als we op vakantie gaan wil ik het liefste mijn eigen kussens mee nemen.

 

Vijf dingen waar ik niet zonder kan

Mama, Persoonlijk

Met mijn zoon naar de fysiotherapeut

Met mijn zoon naar de fysiotherapeut

Al een tijdje geleden kreeg ik van het consultatiebureau een verwijzing voor de fysiotherapeut. De reden hiervan was dat mijn zoontje met zijn voetjes naar buiten loopt. Dit kan veroorzaakt worden door de heupen of de knieën en dat is natuurlijk niet goed. Op zich was ik er niet echt ongerust over. Het kwam mij namelijk bekend voor. Als kind liep ik ook zo.

Stand van de knieën en de benen in de groei.

Bij een opgroeiend kind is het normaal dat de stand van de benen en knieën veranderd. Beginnen ze net met lopen dan gaan de benen vaak in een O-stand en dit wisselt zich in de loop van de jaren nog weleens af met een X-stand. Bij het ene kind valt het meer op als bij de ander, maar het is niks om je erg veel zorgen over te maken. De stand van de benen en knieën zal normaal worden tussen het 6de en 8ste levensjaar.

Wat het consultatiebureau concludeerde

Bij het consultatiebureau werd Marc gevraagd te lopen en te rennen om goed naar de benen en voeten te kijken. Marc loopt altijd met zijn voetjes naar buiten en als hij rent dan zwieren zijn benen en voeten nog meer naar buiten. Hij is behoorlijk soepel in zijn heupen, zei de arts mij. En verwees ons naar een fysiotherapeut om te laten bekijken of er iets aan de hand zou kunnen zijn met zijn heupen. Dat zou misschien de reden zijn dat hij zijn voetjes ver naar buiten draait tijdens het lopen.

Als kind deed ik het ook.

Ik weet nog heel goed dat ik het zelf ook deed en nu soms nog weleens als ik pijnlijke voeten heb voornamelijk. Toch heb ik nooit een onderzoek gehad aan mijn voeten of benen. Ik heb het mijzelf aangeleerd om mijn voeten recht naar voren te zetten tijdens het lopen. Terwijl ik naar school liep lette ik erop en keek naar mijn voeten en oefende erop om mijn voeten goed neer te zetten.

Wel had ik vaak pijn in mijn voeten wat uiteindelijk resulteerde in het dragen van steunzooltjes. Dit hielp mij van mijn voetpijn af. De podotherapeut concludeerde dat mijn achillespezen tekort zouden zijn en dat ik daarom pijn had tijdens het lopen.

Hoe het ging bij de fysiotherapeut

In eerste instantie ging Marc zonder moeite mee naar de fysiopraktijk. Eenmaal daar wilde hij absoluut geen onderzoek aan zijn benen of voeten en hij wilde niet op de onderzoeksbank gaan liggen. Ik was er zelf niet bij, onverwachts moest ik langer werken, en dus was hij met papa gegaan. Ze hebben die dag dus spelletjes gedaan. Daarbij keek de fysiotherapeut naar de voetjes en beentjes en naar de motoriek.

De tweede keer dat we er heen gingen was ik met Marc en wilde hij weer geen onderzoek. We hebben hem dus moeten dwingen. Er gebeurde niks engs, maar Marc was gewoon niet op zijn gemak en huilde de hele tijd. De fysiotherapeut heeft wel goed naar zijn voeten, benen en heupen kunnen kijken deze keer, al was het onder protest.

De uitslag van de onderzoeken

Bij veel kinderen komt het voor, de voeten worden naar buiten gedraaid. De stand van de heupen is zo dat de knieën zich meer naar binnen draaien en omdat dat niet lekker loopt draaien deze kinderen dus hun hele onderbeen vanaf de knie meer naar buiten om een prettigere houding aan te nemen. In de meeste gevallen komt dit goed tussen de 4 en de 6 jaar. Gelukkig is er verder niks afwijkends met onze Marc. Het enige wat wel opviel is dat zijn kuitspieren erg kort zijn.

Het advies

Geen fysiotherapie nodig, alleen over één jaar nog eens terugkomen. In de tussentijd Marc wijzen op de stand van zijn voeten en hem eraan herinneren zijn voeten recht te zetten. Niet continu maar af en toe even zeggen. Ook zou zwemmen en sporten goed zijn voor Marc, om zich bewuster te worden van zijn lichaam en hoe hij het gebruikt.

Ik ben blij met deze uitslag. Ik vind het fijn dat we geen fysiotherapie nodig hebben en dat Marc door middel van sport en beweging zich waarschijnlijk meer bewuster kan worden van zijn bewegingen en houding.

Wij willen hem graag naar zwemles doen, over 1 jaar ongeveer, als hij 5,5 jaar is en een gymclubje of sportclubje lijkt mij erg leuk voor hem. Daar gaan wij ons dus even in verdiepen en binnenkort zit hij dan vast en zeker bij een leuke sport. In de tijd dat hij nog niet op zwemles kan (de wachttijd is hier ongeveer 1 jaar) wil ik vaker met hem gaan zwemmen. Ook om hem te helpen van zijn watervrees af te komen.

 

 

 

Persoonlijk

De 25 levensvragen

 

De 25 Levensvragen tag

Hoe ziet de homescreen van je telefoon eruit?

Al een hele tijd heb ik een foto van mijn zoontje op de achtergrond. Hoe kan het ook anders??

Je gaat naar een kroegje/cafe; wat bestel je?

In de middag zou ik groene thee bestellen, in de avond een cola light of een mixdrankje zoals Safari met jus d’orange.

Welk woord gebruik je echt té vaak?

dat zou ik niet weten… ik zal het aan mijn vriend moeten vragen of er een woord is wat ik te vaak gebruik.

Wat is je favoriete film?

Dat was altijd Flashdance.

Wat is je guilty pleasure op het gebied van televisie?

Real life soaps zoals Barbie of Roy Donders.

Wat is het laatste liedje dat je hebt geluisterd?

 

Naar wie was je laatste appje?

Naar de moeder van een vriendje van Marc, ze zocht een oppas.

Wat was je eerste e-mailadres?

hetzelfde als wat ik nu heb en ik vertel hem lekker niet.

Waar kun je je enorm aan ergeren?

Aan asociale weggebruikers.

Wat is je meest awkward moment ooit?

Pff.. even denken, welk moment niet ;). Ik had ooit een afspraakje toen ik 16 was en we liepen samen in het donker naar de disco. Ik stapte toen vol in een hondendrol en riep toen: ‘Shit!’.  Haha, dat was het echt en zo voor schut.

Wat is je favoriete dag van het jaar?

De verjaardag van mijn zoon. Hem goed verwennen en de hele dag zien stralen.

Wat is je favoriete emoji?

De lachende emoji en die een kusje geeft met een klein hartje ❤

Katten of honden?

Honden zeker weten.

Utrecht of Amsterdam?

Amsterdam!

Koffie of thee?

Thee, dat is eigenlijk bijna het enige wat ik drink.

Serie of film?

Film, in een keer klaar.

Engeland of Amerika?

Amerika, het lijkt me zo’n andere wereld als hier in Europa. Dat zou ik weleens willen zien.

Vlees of vis?

Ik lust het allebei graag, ik eet het wel het vaakst vlees, omdat iedereen dat hier lust.

Drank of drugs?

Drugs, nee nooit! Drank? Soms drink ik weleens een wijntje of Radler en heel soms een mixdrankje.

Spice Girls of Backstreet Boys?

Backstreet Boys. Ik was 16 jaar en groot fan. Ooh wat waren mijn vriendinnen en ik dol op de Backstreet Boys.

Bert of Ernie?

Ernie, omdat hij de grappigste is en altijd Bert voor de gek houdt.

Buurman of Buurman?

Eh..buurman!

Sesamstraat of Villa Achterwerk?

Villa achterwerk, daarvoor moet ik te ver graven in mijn geheugen ;). Ik kies voor Sesamstraat, omdat ik dat regelmatig op zet voor mijn zoontje.

Meest random feitje over jezelf?

Eigenlijk is elke dag voor mij te kort, ik zou veel meer willen doen dan ik nu kan.

Belangrijkste levensles die je tot nu toe hebt geleerd?

Tevreden zijn met wat je hebt, en niet kijken naar wat anderen hebben. Bij anderen lijkt het gras altijd groener, terwijl dat echt niet zo hoeft te zijn.

leaves-569468__180

Wat is jouw belangrijkste levensles tot nu toe?

Persoonlijk, Werk

Mijn eerste baantje(s)

Mijn eerste baantje(s)

 

Werken, toen ik nog thuis woonde en op school zat, deed ik dat dus niet. Ik heb nooit een krantenwijkje of iets dergelijks gehad. Mijn eerste baantje had ik toen ik examen had gedaan voor de Mavo. dan zit je vanaf eind mei thuis, dus ik moest wel iets gaan doen, vonden vooral mijn ouders.

Vakantiebaantje

Mijn vader werkte bij de Belastingdienst en regelde voor mij een vakantiebaantje daar. Het was voor 4 weken. Het was best leuk en het verdiende ook niet slecht.

Het was de bedoeling dat ik de archiefmappen die gebruikt waren terug in de archiefkasten zette. Dit was best saai, je moest er wel je gedachte bij houden aangezien het op nummer stond. Tegenwoordig zijn die archiefkasten er niet meer, nu staat alles in de computer. Veel makkelijker natuurlijk. Ik werkte trouwens niet bij mijn vader in het team, maar op een grote afdeling en had daar mijn eigen bureau :).

Ook deed ik daar licht administratief werk en kopieerde ik formulieren en stempelde ik papieren af. In de lunchpauze at ik samen met mijn vader in de kantine, waar je de lekkerste dingen kon eten, zoals soep en verschillende broodjes. Dit was mijn allereerste bijbaantje.

Werken bij Zeeman

Nadat ik geslaagd was voor de Mavo heb ik 2 jaar alleen maar op school gezeten en niet meer gewerkt. Mijn opleidingen, apothekersassistent en sociaal pedagogisch medewerker, heb ik beide niet afgemaakt en dus besloot ik om te gaan werken en tegelijk te leren. Ik koos voor de opleiding ‘verkoopspecialist en moest 1 dag in de week naar school. Daarbij moest ik ook een baan in een winkel hebben. Ik werd aangenomen bij Zeeman. Het werken daar vond ik vreselijk. De hele dag stond ik daar kleding, handdoeken en dergelijke op te vouwen. Kassa draaien leerden ze mij niet en na 4 weken was ik er echt helemaal klaar mee.

Mijn moeder vroeg bij de plaatselijke supermarkt of ik daar terecht kon en dat kon. 2 Dagen later begon ik daar en dat was de baan die ik 17 jaar volhield. Dat voelde voor mij als mijn echte eerste baan.

30-Day-Blog-Challenge-NL- Mijn eerste baantje(s)

Wat was jouw eerste baantje? En heb je het lang volgehouden?

Huishouden

Minimaliseren, wat is dat nou eigenlijk?

Minimaliseren, wat is dat nou eigenlijk?

Minimaliseren is volgens mij hartstikke in. Over minimaliseren lees ik overal op internet. Ik ben lid geworden van een groep op Facebook over minimaliseren. Waarom? Omdat ik het een interessant iets vind. Ik vraag me af waarom ik het zou doen en hoe ik het zou doen.

Wat is minimaliseren?

Minimaliseren zoek ik op op Google en ik vind de volgende definitie:

( overgankelijk ) zo klein mogelijk maken, als onbeduidend voorstellen Hij is te bescheiden, als hij zijn rol minimaliseert . De nieuwe betaalkaart moet de kans op fraude minimaliseren.

In mijn woorden is minimaliseren het verminderen van spullen, om meer ruimte en rust te creëren in je huis en in je hoofd. Veel mensen hebben echt ontzettend veel spullen. Die spullen hebben allemaal een plekje nodig en of je dat nu allemaal uitstalt op je dressoir, in een boekenkast of op de zolder bewaard, het neemt allemaal een hoop ruimte in. Ook hier heb ik zoveel dat ik er vaak geen blijf mee weet. Daarvan kun je behoorlijk onrustig worden in je hoofd. Het opruimen van deze spullen, het weggooien eigenlijk, kan dus ruimte en rust geven.

Emotionele waarde

Als ik eens kijk in de woningen waar ik kom als huishoudelijk hulp zie ik bij veel mensen overdreven veel spullen. De meeste hebben veel verschillende tafeltjes en kastjes waar van alles op uitgestald staat, zoals beeldjes en foto’s. Leuk allemaal hoor en voor deze mensen hebben deze spulletjes vaak emotionele waarde. Dit vind ik dan ook niet de spullen die weggegooid moeten worden. Bij mij thuis zijn er nog niet zoveel dingen met emotionele waarde, behalve foto’s en knutselwerkjes van onze zoon. Verder valt het hier mee en toch heb ik een heleboel prullaria waarvan ik soms niet weet of ik het moet wegdoen of moet bewaren. Er zijn beeldjes en vaasje die ik heb gehad, die kan ik niet allemaal weg doen. Maar zouden degene die het mij gegeven hebben het erg vinden als ik iets weggooi, wat ik al jaren in huis heb en niet meer nodig heb of gebruik?

Keuzes maken

Juist, dan zal ik keuzes moeten maken. Wat ik van mijn overleden oma heb gehad doe ik niet weg, (toch iets van emotionele waarde), wat ik van mijn moeder heb gehad en zo mooi vind maar niet past bij mijn interieur doe ik misschien ook niet weg, babykleertjes die zo schattig zijn en Marc zo leuk stonden, vind ik moeilijk om weg te gooien. Boeken, zou ik er ooit toch nog eens in gaan lezen, heb ik moeite mee.

Zo zijn er dus veel dingen waarvan ik weet dat ik ze eigenlijk niet weg kan doen. Toch vraag ik me dan af: wat moet ik er dan mee doen? Daarin moet ik keuzes maken.

Babykleertjes: beter één van de schattigste shirtjes bewaren en de rest wegdoen.

Boeken: even doorbladeren, als ik er toch niks bij voel: wegdoen.

Beeldjes en theelichthouders: heb ik teveel van, alleen de neutrale bewaren, want die passen bij elk interieur.

Plantenpotten en vazen: alleen die ik afgelopen 2 jaar gebruikt heb bewaren en de rest wegdoen.

Kleding: past het me niet? Weg ermee,

Schoenen: zijn ze nog mooi en zal ik ze nog dragen, anders weg ermee.

Speelgoed: Is het nog geschikt voor de leeftijd van of kan het weg?

Waar laat je je spullen die weg kunnen?

Als ik iets wegdoe, kijk ik eerst of het nog de moeite waard is voor een tweede leven. Is dat zo, dan maak ik er iemand anders blij mee in mijn vriendengroep of familie. Als dat niet gaat lukken, zet ik het of op Marktplaats, of ik geef het aan de tweedehandswinkel af of het gaat de container in. Opgeruimd staat netjes denk ik dan maar. Op Marktplaats verkopen gaat vaak niet snel en niet naar mijn zin.

En wat bereik ik met het minimaliseren?

Meer ruimte in huis is hetgeen wat ik wil bereiken met het opruimen en wegdoen van spullen. Rust in mijn hoofd heb ik eigenlijk al wel, de spullen in mijn huis wegdoen zal niet heel veel verschil uitmaken voor de rust in mijn hoofd. Wel denk ik tijd over te houden. Als er minder spullen staan, kun je makkelijk opruimen en schoonmaken in je huis. Dat lijkt mij dus het grootste voordeel!

Hoe houdt je het dan zo netjes?

Als je kasten minder vol zijn en je zolder meer opgeruimd is, is het natuurlijk wel zo fijn als je het zo kunt houden. Dus heel veel gaan winkelen is dus iets wat je niet moet doen. Dat shoppen leuk is daar weet ik alles van. Vooral nu je bij Action bijvoorbeeld zoveel leuke spullen kunt kopen voor relatief weinig geld is de verleiding groot om lekker te gaan rondneuzen en weer met een heleboel hebbedingetjes thuis te komen. Dat is nou net niet de bedoeling als je minimaliseert. Je koopt alleen wat je echt nodig hebt. Ik doe dat vaak zo: ik ga bijvoorbeeld naar de supermarkt voor brood en neem net voldoende geld mee voor alleen dat brood. Zo kan ik dus niks anders meer kopen. Als ik naar de Action ga voor schoonmaakmiddel of iets dergelijks wat ik nodig heb, neem ik een briefje van 5 mee en kan ik dus niet meer kopen dan dat. Zo help ik mijzelf om niet teveel te kopen én mijn portemonnee is er ook mee geholpen.

Voor mij heeft minimaliseren dus 2 voordelen: het scheelt me tijd en geld!

coins-1523383__340

Wat vind jij van minimaliseren? Is het nodig in jouw huis?

 

Lifestyle

Hardlopen. Ik begon ermee

Hardlopen. Ik begon ermee

 

Hardlopen. Ik begon ermee. Omdat ik wat aan sport wil doen voor een betere conditie, om af te vallen en om mijzelf te overtreffen. Al jaren wil ik wat aan sport doen, het kwam er alleen niet van. Naar de sportschool gaan lukt me echt niet. Het kost me echt teveel tijd. In de avond heb ik niet zoveel tijd, en overdag werk ik. Hardlopen kan ik meteen doen, vanaf thuis. Omkleden en gaan! En dus leek het me ideaal.

Opbouwen

Ik zocht een goede app om me te helpen met het opbouwen. Ik gebruik Caledos Runner van Windows. Het schema begint met 2,30 minuten warming up, dan 1 minuut joggen (steady) , 1,30 minuten lopen (slow) , dan weer 1 minuut joggen enzovoorts. Na ongeveer 20 minuten begin je met de cooling down en ben ik dus weer thuis en klaar.

De eerste 4 keer gingen volgens het zelfde schema en de vijfde keer kwam er hardlopen bij (fast). Zo bouw je het dus langzaam op. Het beviel me goed, al was het de zeker de eerste 3 keer erg zwaar. Bij de 4de keer merkte ik al dat het beter ging en dat ik beter kon doorgaan. Ik was dan ook eerder thuis, terwijl ik elke keer dezelfde route liep, dus liep ik nog een kleine ronde hier om het blok.

Motivatie

Omdat het dus beter ging had ik er ook echt meer zin in om te gaan. Tegen mijn verwachting in eigenlijk, want ik had me al een tijdje geleden voorgenomen om te beginnen met hardlopen. De hardloopschoenen die ik kocht stonden al bijna 1 jaar klaar en waren nog niet gebruikt. Doordat ik merkte dat het beter ging had ik echt zin om te gaan. Toen werd ik helaas ontzettend verkouden en beroerd. Balen! De energie om door te gaan had ik niet en ik heb dus 10 dagen niet gelopen. Dit resulteerde in opnieuw beginnen met mijn schema. En het was weer zwaar, bijna net zo zwaar als de eerste keer. Dit mede ook omdat ik nog steeds verkouden ben, ik heb al wel meer energie, maar kreeg sneller een benauwd gevoel.

Toch geef ik niet op hoor, ik ben ermee begonnen en wil ermee doorgaan. Nu weet ik wel dat het opbouwen best snel kan gaan. Alleen jammer dat je wel weer heel snel bij het begin moet beginnen. Nu maar hopen dat ik voorlopig niet meer zoek word, dat vind ik zo zonde!

 

sports-1564493__180Bron foto: Pixabay

Lifestyle

5 Dingen waar ik me aan erger

5 Dingen waar ik me aan erger

 

Af en toe is klagen heerlijk. Elke Nederlander doet het, dus ik dacht: waarom zou ik niet eens even lekker mogen klagen. Daarom bij deze 5 dingen waar ik me aan erger!

 

  1. Weggebruikers, of beter gezegd: wegmisbruikers! Niet alle mensen in het verkeer zijn irritant, maar wat kan ik me ergeren aan het gedrag van een aantal mensen op de weg. Vooral weggebruikers die zonder te kijken uit parkeervakken rijden, automobilisten die zomaar op de fietsstrook gaan stil staan of die ineens de autodeur open gooien of zonde richting aan te geven ineens afslaan, terwijl ik daar fiets. Oh iedere dag opnieuw maak ik dergelijks mee. Echt een wonder dat ik nog niet zo vaak aangereden ben, al is het wel een paar keer gebeurd en goed afgelopen.
  2. Mijn buren. Het huis naast ons is gekocht door een stichting die mensen met een psychiatrische achtergrond helpen om zelfstandig te wonen. Er woont iedere keer maar een persoon, maar die ene persoon kan voor veel overlast zorgen. En die overlast is dus ’s nachts. Geen van deze cliënten van deze stichting heeft een normaal dag- en nachtritme en dus slapen wij sinds dat zij hier naast wonen een stuk slechter dan tevoren. Voor ons een reden om ons heel erg te irriteren.
  3. Tv reclames. Echt een reden voor mij om amper televisie te kijken, de reclames worden naar mijn zin veel te lang en veel te vaak uitgezonden. Lang leve Netflix en interactieve tv dus.
  4. Afval op straat. Vooral in de zomer wordt hier veel op straat gedumpt. Vooral blikjes en flesjes van drinken. In de speeltuin hier verderop in de straat staan 4 afvalbakken en denk maar niet dat iedereen zijn afval daar netjes ingooit. Aso’s! In het park is het helemaal raak. Daar drijft zelfs een hoop afval in de vijvers. Echt jammer dat er mensen zijn die zo met onze natuur omgaan.
  5. Mijn wekker! Het meest irritante van wakker worden is wakker worden van de wekker. Ik heb liever dat mijn zoon 5 minuten van te voren wakker is en mij wakker maakt dan dat ik dat vervelende geluid van de wekker moet aanhoren. Zo zonde als ik net lekker lig te slapen.

clock-1274699__340

Bron foto: Pixabay

 

Dit zijn mijn grootste irritatiepunten. Herken je er iets van? Waar erger jij je nou echt enorm aan?

Mama

Mijn 3 beste en slechtste eigenschappen.

Mijn 3 beste en slechtste eigenschappen

 

Makkie, dacht ik, toen ik aan dit artikel begon. Tot ik erover na ging denken. Mijn slechte eigenschappen vind ik eigenlijk veel makkelijker te noemen dan mijn goede eigenschappen. Slechte eigenschappen zijn makkelijk te noemen over mezelf, omdat ik van sommige dingen die ik doe best weleens baal en dit ook probeer te veranderen.

Overigens had ik op het laatste sollicitatiegesprek wat ik had geen moeite met de vraag wat mijn goede eigenschappen zijn. Ik wilde mezelf goed verkopen en noemde precies de eigenschappen op die bij het werk paste. Mijn slechte eigenschappen vond ik op dat moment lastig, ik wil niet juist de eigenschappen opnoemen die zij belangrijk vinden, terwijl ik ze bij mezelf slecht vind.

Mijn goede eigenschappen:

Sociaal

Ik vind mijzelf wel een sociaal persoon. Toevallig dat iemand hier uit de straat pas nog tegen mij zei dat ik makkelijk contact leg en erg sociaal ben :). Daar word ik blij van. En ja, het klopt wel: ik praat graag met mensen. Overal waar ik kom praat ik graag met mensen. Ik vind dat erg gezellig en ben geïnteresseerd in mijn medemens. Als ik bijvoorbeeld zie dat iemand moeite heeft met zijn boodschappen inpakken dan zal ik deze persoon vragen of ik kan helpen. Als ik iemand met een hond zie wandelen, spreek ik deze persoon gerust aan en aai ik de hond. Vooral als ik zelf met onze hond aan het lopen ben en ik kom iemand tegen met een hond, dan is het contact zo gelegd en klets ik graag even. Zo leer je dus veel mensen in je buurt kennen.

Zorgzaam

Zorgen dat iedereen alles heeft wat hij nodig heeft, dat is echt wat ik vanzelf doe. Ik sta altijd voor mensen klaar en vooral voor mijn eigen gezin doe ik alles. In mijn werk komt deze eigenschap goed naar voren, ik doe graag wat extra’s voor de mensen waar ik werk (ik ben huishoudelijke hulp bij hulpbehoevende, meestal oudere, mensen) het liefst zet ik ook hun avond eten klaar en zorg ik ervoor dat ze niks tekortkomen. Helaas heb ik niet altijd tijd om dit allemaal voor ze te doen, maar als de mensen blij en opgewekt zijn dat ik er ben, doe ik mijn uiterste best om het ze helemaal naar hun zin te maken. Dat is echt het zorgzame in mij.

Optimistisch

Vrolijk en optimistisch dat ben ik eigenlijk altijd. Ik zal niet gauw de boel de boel laten omdat ik tegenslagen heb, die heb ik natuurlijk ook weleens maar ik zie altijd nog de zon schijnen, hoe dik en donker de wolken op dat moment ook zijn.

rood-hart

 

Mijn slechte eigenschappen:

Ik kan slecht tegen kritiek.

Als ik kritiek krijg ben ik weleens boos en van slag. Ik kan er erg slecht tegen en zou het liefst nooit meer in dezelfde situatie willen terecht komen. Ik raak er onzeker van en denk al gauw dat ik niks goed doe. Eerlijk gezegd train ik mijzelf erin niet boos meer te worden en de kritiek niet te persoonlijk te nemen. Soms kan iemand een slechte dag hebben en het misschien iets botter zeggen dan bedoeld of zich ergeren omdat hij/zij een slecht humeur heeft. Kritiek die ik krijg probeer ik voortaan op te pakken als feedback die ik kan gebruiken om het in de toekomst beter te doen.

Onzeker

Dit is een eigenschap waar ik eigenlijk behoorlijk van baal. Ik wil niet onzeker zijn en al helemaal niet onzeker overkomen. Soms kan ik het nog een beetje verbergen door een wat grotere mond open te trekken of mensen te overdonderen met bepaalde opmerkingen, maar in principe ben ik nooit echt zeker van mijzelf. Het ligt er vaak wel aan in wat voor gezelschap ik ben. Kom ik ergens terecht waar mensen elkaar allemaal al kennen en ik kom er nieuw bij, dan ben ik het liefste weer weg. In een nieuwe groep waar iedereen elkaar nog moet leren kennen voel ik me beter thuis. Ik maak dan ook graag contact. In mijn vorige baan heeft mijn onzekerheid mij wel een beetje de kop gekost. Er werden mij cursussen aangeboden waarmee ik kon groeien en een leidinggevende functie kon krijgen, maar door mijn voortdurende vraag naar bevestiging zag men daar ook wel in dan ik het wel zou kunnen maar dat mijn onzekerheid mij in de weg zat. Als ik langs iemand loop die naar me kijkt voel ik me ook erg ongemakkelijk en als er mensen zijn die stoppen met praten als ik in de buurt kom zullen ze vast wel over mij gepraat hebben. Heel irritant eigenlijk, ik wil zo niet denken en ik wil het afleren!

Ik ben een flapuit

Soms, of vast heel vaak, gooi ik mijn mening in de groep of flap ik er een opmerking uit waarvan ik later denk: oeps…Had ik dat maar op een andere manier gezegd of liever helemaal niet gezegd. Sommige opmerkingen bedoel ik niet zo serieus maar zeg ik op een verkeerde manier waar ik dan later spijt van heb.

 

Nu ben ik erg benieuwd: wat zijn jouw goede en slechte eigenschappen?

 

 

Dit artikel is een onderdeel van de #30DayBlogChallengeNL bedacht door Hare Maristeit

 

 

Persoonlijk

Het moment waarop ik besloot donor te worden.

Het moment waarop ik besloot donor te worden

 

De vraag of je donor wil worden komt af en toe voorbij in een spotje op televisie. Of je leest erover in de krant. Het wel of geen donor willen zijn: heb jij daar al weleens over nagedacht?

Wilde ik er eigenlijk wel over nadenken?

Ik dacht er weleens over na, bij het zien van een spotje of nieuwsbericht. Maar eerlijk gezegd dat  ik er al niet meer aan zodra ik weer iets anders las of zag op tv. De gedachte eraan doen mij meteen denken aan de dood en daar denk ik liever niet aan. Waarom zou ik wel of geen donor worden? Ja, natuurlijk zou ik een mensenleven willen redden. Dan ben ik er alleen zelf niet meer, en die gedachte deed mij gauw weer aan iets anders denken. Ik wil niet denken aan de dood. Dan denk ik namelijk automatisch aan mensen die verdriet hebben als ik er niet meer ben (daar ga ik tenminste vanuit) En wil ik dan wel dat er in mijn lichaam gesneden wordt? Dat waren wel de redenen voor mij om te stoppen met denken over het donoren van mijn organen wanneer ik er niet meer zou zijn. Vaak dacht ik ook: ik heb nog tijd genoeg om te beslissen, ik ga nog lang niet dood.

Mijn idee over donor worden veranderde

Op een gegeven moment ontmoette ik iemand die een zoon had die erg ziek was. Haar zoon had een nieuwe nier nodig. Zijn ene nier werkte niet meer en was verwijderd. De enige nier die hij nog had hield ook op met werken en zodoende moest deze man heel veel aan de dialyse. Hij was altijd moe, had altijd pijn en leefde een leven waarmee niemand zou willen ruilen. Veel medicijnen en elke dag meerdere keren uren aan de dialyse liggen. Daar schrok ik van. Zo kun je geen fijn leven leiden. Hij kon niet werken, hij kon amper de deur uit. Wat een zwaar leven had deze man. Uiteindelijk kon hij in de nacht aan de dialyse, dit moest dan 9 uur aan een stuk. Zo kon hij overdag zonder. Ik was enorm onder de indruk en raakte nog meer onder de indruk door de rest van het verhaal.

Hij kreeg op een avond een telefoontje dat er een donornier beschikbaar was. Hij zou diezelfde avond nog geopereerd worden. Jeetje, wat moet dat mooi nieuws voor hem zijn geweest. Hij zette dit ook op Facebook. Hij zette neer, zijn moeder liet het me zien: ik ga een nieuw leven tegemoet. Die avond werd hij inderdaad geopereerd en nu leeft hij zonder dialyse. Hij slikt nog steeds erg veel medicijnen en is afgekeurd om te werken. Maar wat zal dit voor hem een verschil zijn met het leven wat hij eerst geleid heeft.

Die dag werd ik donor

Ik was zo enorm blij voor deze persoon, zonder hem te kennen. Het verhaal liet mij niet los en ik besloot die zelfde dag nog donor te worden. Dit kun je gewoon online regelen en later krijg je een donorcodicil thuis gestuurd. Als ik er niet meer ben zou ik graag een mensenleven redden of makkelijker maken, ik ben er echt anders over gaan denken. je kunt zelf aangeven of er bepaalde delen van je lichaam niet gebruikt mogen worden. Zo heb ik aangegeven dat ik mijn huid en mijn botten niet beschikbaar stel. Dat idee vond ik iets te akelig. Raar misschien, maar dat is mijn mening.

Nu ben ik benieuwd, wie van mijn lezers donor is en waarom wel of niet? Vertel het me in de comments.

 

Op het moment dat ik dit artikel schrijf is het nieuwe voorstel al door de Tweede Kamer goedgekeurd door middel van stemmen. Als  de Eerste Kamer ook akkoord gaat met het plan wordt iedere Nederlander automatisch donor. Tenzij je aangeeft dat je dit niet wilt. Hiermee wil men bereiken dat er meer donororganen beschikbaar zullen zijn en er meer mensenlevens gered zullen worden.

apple-1216853__340

Lifestyle

Hoe ziet mijn dag eruit?

#30DayBlogChallengeNL

Hoe ziet mijn dag eruit?

Om te vertellen hoe mijn dag eruit ziet deel ik eerst even mee dat mijn dagen, werkdagen tenminste, vaak hetzelfde zijn. Toch wil ik je graag eens vertellen hoe de dag er bij ons uit ziet.

Hoe onze maandag eruit ziet

Maandag, veel mensen hebben een hekel aan deze dag. Ik juist niet, weer uitgerust in het weekend kan ik er wel weer tegenaan! Vrijdagen vind ik de minst fijne dagen, dan ben ik toe aan weekend en de dag gaat mij dan ook altijd veel te langzaam voorbij.

De ochtend

Mijn wekker gaat om 6.50u, ik draai me nog eens keer om, terwijl ik mijn vriend al hoor beneden. Hij moet om 7.00u de deur uit en heeft de hond al uitgelaten. Om 7.00u sta ik op. Marc is meestal al wakker, dan neem ik hem mee naar beneden. We geven papa een kus en dan zet ik voor Marc de televisie aan en geef ik hem een banaan. Dan spring ik onder de douche en kleed ik me aan. Marc wordt ook aangekleed en dan is het tijd om ons ontbijt klaar te maken. Ook het fruit, drinken en lunchtrommel van Marc maak ik dan in orde. Rond 7.30u zitten we samen aan ons ontbijt. Wij doen lekker op ons gemak en zitten gerust tot 8.00u samen aan tafel. Om 8.00u ruim ik de borden op en was ik even onze spullen af. Dan ga ik naar de badkamer om mijn tanden te poetsen, mijn make up te doen en mijn haren. Dan is Marc aan de beurt voor het tanden poetsen en gezicht wassen. Dan meteen schoenen en jas aan en de deur uit om 8.25u.

We fietsen naar school en meestal ben ik daar om 8.45u weg, dan fiets ik naar mijn werk. Ik werk als huishoudelijke hulp bij mensen thuis. De meeste zijn al wat ouder en kunnen zelf niet veel doen in huis. Ik word hartelijk ontvangen door mijn klanten en vind het werk erg leuk om te doen. Tussendoor drinken we samen wat en maak ik nog wat schoon in huis. De ongedwongen sfeer en de dankbaarheid van mijn klant maakt dat ik altijd met een glimlach weer vertrek om 12.00u.

De middag

Dan ga ik naar huis en laat de hond uit. Dan is het tijd voor een snelle lunch waarna ik weer op de fiets stap naar mijn volgende klant, waar ik van 13.00u tot 16.00u moet werken.

Intussen is Marc al klaar op school, hij zit op school tot 15.30u en wordt opgehaald door mijn ouders. Daar moet ik dus na het werk heen om Marc op te halen. We kletsen even wat en dan vertrek ik gauw weer. Eenmaal thuis begin ik meestal meteen met het koken van het avondeten, het is dan meestal rond 17.45u als we aan tafel zitten. Mijn vriend komt rond 17.00u thuis, waarna hij meteen de hond meeneemt voor een flinke wandeling.

De avond

Als we geluk hebben eet Marc een beetje door, dat is helaas maar zelden, ik help hem soms een beetje met eten, terwijl mijn vriend de afwas doet :). Na het eten spelen we nog even met Marc, soms buiten als het weer goed is. Rond 18.30u gaat hij de douche in, papa helpt hem daarmee, terwijl ik nog wat in huis doe. Een wasje ophangen of opvouwen, even stofzuigen en ook vaak even de toilet schoonmaken. Tegen 19.00u ga ik met Marc naar boven en lees hem een boek voor. We knuffelen nog even en dan gaat hij lekker slapen.

Zo nu kan onze avond beginnen. Ik ga even op de laptop, beetje bloggen en blogs lezen, mijn vriend ploft neer op de bank. Rond 20.00u laat of ik of mijn vriend nog eens de hond uit. Als hij het doet blijf ik nog wat langer bloggen. Om 20.30u zitten we altijd samen op de bank, met een kop thee, en kijken we samen televisie, vaak een film op netflix.  Tussen 22.00u en 22.30u gaan we meestal naar bed. Lekker slapen!

WP_20160915_15_09_05_Pro

 

Zo dit is dus een doordeweekse dag van mij. Hoe ziet jouw dag eruit?

Persoonlijk

Ik beken..

Ik beken..

 

Eigenlijk heb ik een gat in mijn hand

Als ik mijn salaris krijg begin ik in gedachte al mijn geld uit te geven. Dan ga ik het liefste meteen naar de stad om wat leuks te kopen voor mijn zoon, voor mijn vriend of voor mijzelf. Ik word gewoon ontzettend blij van dingen kopen. Er is altijd wel een goede reden voor om het een of ander te kopen. Is het niet voor het huishouden of voor het hobbyen met mijn zoon, dan is het wel iets voor de hond of voor in de douche of.. nou ja, zo kan ik nog wel 100 dingen bedenken die ik graag zou willen kopen.

euro-1353420__340

Van veranderingen houd ik niet

Veranderingen, iets waar ik slecht tegen kan. Vooral als iets van het een op het andere moment verandert, zonder dat ik me daar op het voorbereid, dan kan ik behoorlijk in de stress schieten. Heel irritant vind ik dat af en toe. Als er bijvoorbeeld op mijn werk opeens iets veranderde qua planning of wat dan ook, dan baalde ik ontzettend. Ook thuis doe ik graag alles altijd op dezelfde manier. Regelmaat wordt onze zoon dan ook met de paplepel ingegoten :). Ik houd gewoon van zekerheid, als iets goed is, is het goed. Dan hoeft het niet anders van mij.

Een boek uit lezen lukt me bijna nooit

Ik begin graag aan een boek en vind het best leuk om te lezen. Als ik tijd heb. En dat is het probleem, ik heb zoveel te doen dat de tijd nemen voor een boek me bijna niet lukt. En als ik dan eenmaal aan een boek begin, dan lees ik hem niet in een keer uit, maar duurt het weken of maanden voordat ik weer eens verder ga in het boek. Dan kan ik dus beter weer bij het begin beginnen.

Tv kijken, daar ben ik niet gek op

Films kijken met mijn vriend vind ik wel heel leuk, maar gewoon de tv aanzetten en een beetje zappen is niet aan mij besteed. Een serie volg ik ook zelden, ik vind het niet echt handig dat ik steeds niet mag vergeten wanneer de serie op tv komt die ik volg, dat vergeet ik vaak, en dus volg ik hem helemaal niet. Op Netflix kijk ik dan ook bijna nooit een serie, ik begin er aan, maar kijk het niet af. Een film is wat dat betreft beter voor me.

Een verre reis of vakantie is niks voor mij

Zodra we op vakantie gaan heb ik er echt heel veel zin in. En ik kan echt wel genieten van een mooie vakantiebestemming, maar na een paar dagen krijg ik heimwee naar huis. Zelfs als ons gezinnetje compleet is verlang ik al snel weer naar ons eigen huis. Ik geniet echt wel als ik op vakantie ben, vind het fijn dat niks moet en je echt lekker tot rust kunt komen en toch mis ik mijn eigen huis en omgeving altijd heel erg. Ik vind dat best jammer eigenlijk, want als ik mooie foto’s zie van vakantielanden, mooie stranden, blauwe zee en mooie hotelkamers, dan word ik echt wel enthousiast om er heen te gaan. Dan moet het alleen niet te lang duren dus.

Heb jij ook iets toe te geven over jezelf? Ik ben heel benieuwd :). Laat het me weten in de comments.

 

Persoonlijk

Geluksmomentjes #27: weer naar school, weer werken

Geluksmomentjes #27: weer naar school, weer aan het werk

 

Aan alle leuke dingen komt een eind, zo ook aan de vakantie. De vakantie was leuk en heerlijk. We hebben weer wat om op terug te kijken en zijn weer bijgetankt om er weer tegen aan te gaan. Marc weer naar school, weer naar groep 1 omdat hij vorig jaar maar 6 maanden in groep 1 zat. Nu in een nieuwe klas met een nieuwe juffrouw.

Best spannend dus, maar wat ben ik trots op hem, zonder een traan te laten kon ik hem achter laten op school in zijn nieuwe klas. Ik had er zelf wel een beetje moeite mee, eerlijk gezegd. Maar ja, ook dat went wel weer, ook voor mama.

Ook ik moest weer aan de gang. Wel ging ik met een apart gevoel aan het werk, mijn meest favoriete klant, die ik op dinsdagochtend had, is op zondag plotseling overleden. Ik had haar dus niet meer gezien, ik had vakantie en was blij dat ik haar weer zou zijn, helaas mocht dat niet zo zijn. Heel verdrietig, ze was een van de jongste, ze mocht maar 71 jaar worden.

Met een kloppend hart belde ik bij mijn klant aan van de woensdag, ik had toch een gevoel dat er bij haar ook iets mis was. Haar gezondheid was er inderdaad niet beter op geworden, ze is meerdere keren bij de arts geweest. Dat is natuurlijk wel een nadeel wat mijn werk met zich meebrengt. Je werkt bij mensen in het huishouden omdat ze het zelf niet meer kunnen en dus kan het zijn dat de gezondheid van deze mensen verslechterd. Daarbij komt dat ik wel een band met de mensen opbouw en er dus best wel moeite mee heb als er iets met ze gebeurt. Ik ben ook maar een mens en kan het wel deels van me afzetten, alleen niet volledig. Dat het spannend is na 3 weken vakantie merkte ik ook bij de klant van vrijdag. Haar gordijnen waren allemaal dicht, dus ik schrok wel daarvan, ze heeft altijd alles open. Gelukkig was er met haar niks aan de hand, de zon scheen gewoon erg binnen en dat was de reden dat haar gordijnen dicht waren.

Mijn ouders zijn nog op vakantie, ze zijn nu aan zee en het blijkt daar nog erg druk te zijn op de campings en de stranden. Ze sturen iedere keer een kaartje naar Marc en daar is hij erg blij mee.

WP_20160906_15_45_47_Pro

Zaterdag was mijn vriend jarig en vierden we zijn verjaardag met mijn familie en wat vrienden uit de buurt. Ik bakte een lekkere appeltaart die helemaal op ging. Deze dag at ik alles wat ik lekker vind, ook taart, nootjes en chips. Lekker even niet op de lijn gelet, waar ik op dat moment gewoon even niet mee bezig was. Vanaf vandaag ga ik weer extra opletten want de laatste week ben ik niks afgevallen.

Wel heb ik nog hardgelopen. Ik ben nu 4 keer geweest en loop elke keer dezelfde route. De laatste keer was ik eerder thuis, wat dus betekent dat ik meer hardgelopen heb. Ik merkte dat het me minder moeite kosten dan de eerste keren. Dus liep ik nog een kleine ronde om mijn tijd vol te maken. Fijn gevoel geeft het me als ik mijn ronde er weer op heb zitten en wat ben ik blij dat het al wat beter ging dan de eerste keer.

Komende week krijg ik het druk, een paar nieuwe klanten erbij, wel erg warm wordt het, dat is niet zo fijn om huishoudelijk werk te doen, thuis doe ik dat het liefste zo min mogelijk. Op het werk zal ik wel moeten.

Heb jij ook een fijne week achter de rug? Ik wens je een mooie week toe!

Ps, je kunt je inschrijven voor de wekelijkse nieuwsbrief van Mamaschatje, zie de zijbalk. Ik zou het erg leuk vinden als je je abonneert op mijn nieuwsbrief :).